X
تبلیغات
رایتل

انگارش دیدگان : 79664

گنج ما

قفسه‌ی هنر

پنج‌شنبه 9 مهر‌ماه سال 1388

مسعود فرح

 

هم گویی با  زنده یاد  ساجده کشمیری


نه می توانی برم بگردانی از جریان موی رگ هایی که چشم را خون می دهند  

سرخ رنگ ها به محو دچار شده اند که سوخته تب در رهایی تن رها رها  

که بخار می بینی  / و پرتاب نارنجی  و پرواز و خواب نخوانده  و    

آوازی  که شعر ها قرار است که بخوانند

چه که نورد به کوه واگذار شده  و نامی رفته که دوباره بیاید و زبان باز کند دوباره   

که سنگ واژه کشیدم بر دوش تا همی دوش

و اینک  شما و آوازهای نخوانده ام

و از اینجا اگر که  بخواهید  آن چه می بینم سپیدی است و سپیدی و

                                                     نارنجی ی پرتاب شده 

و هم  که از نورد جداشده  و راهی فرودست /

و چه کند دیده این جا که خواندنی نیست و سپیدی خون می ریزد و خون  می خورد و

                                                   بوران پاک می کند و کولاک راه می بندد 

که از کوره ی بندر تا سرداب  دماوند به سر دویده  این که از این پس خفته است دگر

و نفس هر چه داشته  داده به کوه که آوند دم بوده و دم بر نیاورده

و دستِ بر قله کشیده   سرمای فشرده  به یادگار داشته

در پرتابی نارنجی که سرانجام سرخ شد .


آخرین مطالب